Vakti Geldi mi Gitmeyi Bilmeli İnsan…

Vakti geldi mi gitmeyi bilmeli insan.Kalmak için kendini zorlamamalı,aynı hikâyeden farklı bir son yazmaya çalışmamalı.Çünkü bazı hikâyeler o kadardır…Devamı yoktur.Ama insan gitmeye cesaret edemediğinde,kaldığı yerde dönüp durur.Acıların içinde bir mengene gibi sıkışır;ne ileri gidebilir ne geri dönebilir.O çıkmaz sokaklarda kaybolur. Oysa bir başını kaldırsa,bir adım atsa,yürümeye başlasa…Yolun sonunda kendini bulacaktır.Biliyorum; zor.Çok zor, çok yıkıcı, çok acı.Kaldığın yerden kopmak can yakar.Anılara, hatıralara, şarkılara tutunursun.Bir şarkı çalar…Yaran yeniden kanar.Defalarca kabuk bağlamış yerinden. Haykırmak istersin:“Çıkar beni Tanrım, düştüğüm bu dipsiz kuyulardan” diye.Sıfatların bir önemi kalmaz artık.Kalp bir yangın yeridir.Alev alev, cayır cayır yanar.Yandıkça tüketir insanı,bazen hayattan koparır,bazen karanlık odalara hapseder.O karanlık odaları ben de bilirim.Çok tanıdık, çok derin.Kırılmışsın…Kanatların kırık, kalbin kırık, gönlün yorgun.Ama bir kere devam ettiğinde o yola, yeniden başlarsın hayata.Yaralarınla belki… Zamanla iyileşir ama izi kalır.Tıpkı yaş aldıkça yüzde beliren çizgiler gibi.Her birinin içinde binlerce yaşanmışlık,binlerce kayıp, binlerce savaş vardır.Ve bil ki; Bunların hepsi seni güçlendirir, özüne yaklaştırır.Ruhun en karanlık gecesi gibidir bu.Ama her gecenin bir şafağı vardır.Bir kez görebildin mi o ışığı,yürüyeceksin artık.Sorgusuzca…Arkana bakmadan…Umar­sızca.Kaç kere düştüğünün, kaç kere yenildiğinin bir önemi yok. Zehra Tahir’ine kavuşabildi mi?Peki Tahir kazandı mı bu hikâyede?Hayır…Bazı aşklar vuslata kalmaz.Bazı kavuşmalar yazılmaz.Artık bil:Sen tek bir beden, tek bir ruhsun.Devam etmek zorundasın. Yürümek zorundasın.Biliyorum içindeki kör acıyı,küle dönmüş kalbini, kırılmış umutlarını…Ama yeniden başla.Silkelen kaybettiğin yerlerdenve devam et. Belki bir gün seni yeniden aşka inandıracak biri çıkar.Şimdi vazgeçersen, kalbinin dehlizlerini kapatırsan,kimse giremez bir daha o kuytu köşede gizlenen, çocuksu kalbine.Vazgeçme kendinden.Vazgeçme hayallerinden.Yaradan’ın da vardır bir kader planı.Ehline denk düşürdüğü biri vardır mutlaka.Şimdi gözlerini kapat,bırak geçmişi. Hazırsan yeniden başla;kaldığın yerden değil, idrak ettiğin yerden.Sevgili güzel ruh, yaşam varsa umut vardır.Ve bir gün herkes ehline denk gelerek gider bu hayattan.Hiçbir vuslat öldüremeziçindeki o kadim sevgiyi.Yeniden…Daha ehliyle,daha bütünüyle,bir yoldaşla.Çünkü ehline denk gelmeyen her şey ziyan olur;can da, inci de, mercan da… Ehline denk gelen yoldaş ise canına can,yoluna yoldaş olur. Sevgi ve selam ile