Gerçek Özgürlük

Hegel’in “efendi-köle diyalektiği” aslında insanın özgürlüğü nasıl kazandığını anlatan çok güçlü bir düşüncedir. İlk bakışta güçlü olan efendi gibi görünür. Çünkü buyuran odur. Ama zaman içinde gelişen, üreten, düşünen ve kendini dönüştüren köledir. Çünkü emek insanı yalnızca çalıştırmaz; aynı zamanda insanı kendisiyle tanıştırır.    Gerçek özgürlük bazen en başta yüksek sesle konuşanlarda değil, sessizce kendini geliştiren insanlarda ortaya çıkar. İnsan önce hayata, düzene, korkularına hatta bazen kendi eksiklerine boyun eğer. Fakat tam da o süreçte düşünmeye başlar. Öğrenir. Üretir. Kendini tanır. Ve insan kendini tanımaya başladığında artık dışarıdan yönetilen biri olmaktan çıkar.    Hegel’e göre özgürlük yalnızca zincirleri kırmak değildir. Asıl özgürlük, insanın kendi bilincini inşa etmesidir. Çünkü kendini bilmeyen insan özgür olduğunu sansa bile başkalarının fikirleriyle yaşar. Oysa gerçek bağımsızlık; düşünebilmekte, sorgulayabilmekte ve insanın kendi karakterini emekle inşa edebilmesindedir.    Belki de bu yüzden hayatın köşesinde sessizce çalışan bazı insanlar, gün gelir herkesin ortasına çıkar. Çünkü onları görünür yapan şey şans değil; zaman içinde inşa ettikleri bilinçtir.