Farkındalık

Farkındalık ya da farkına varmak deyince büyük ihtimalle aklınıza çözüm sürecine varılmış bir tanım gelecek ancak öyle değil. Çevrenizden biri; aile, arkadaş, eş veya partneriniz ile tartıştığınızda oturup bir kenara, sürekli yaptığınız gibi tartışma hakkında düşünüyorsunuz. Kendinizi sorguluyorsunuz, bir suçlu arıyorsunuz: "Evet galiba ben hatalıyım, o şekilde söylememeliydim; evet o beni kırdı ama benim de hatam var, sesimi yükselttim vs. vs." Bunu düşünüp özür dilediniz, durumu çözüme ulaştırdınız, hatayı kendinizde bulup farkındalığınızı yükselttiniz; ama üzgünüm, bu bir farkındalık değil. Çözüme ulaşan hiçbir şey farkındalık değildir. Daha çok bir karmaşaya soktun tüm her şeyi veya sadece kendini. Yüzeysel düşündün, hatayı kendinde buldun ve konu kapandı; ama biraz daha düşünseydin —hayır hayır, biraz daha derin düşünseydin— haklı olan sendin. Sürekli alttan alan sendin, sürekli özür dileyen sendin, naif şekilde incitmeden konuşmaya çalışan sendin. Bunu sen de biliyorsun ama kendini ve karşındakini yormak istemedin. Onun sana vereceği sevgiden mahrum kalacağını düşündün, korktun. Carl Jung’ın dediği gibi: "Kendi içine bakmaya cesareti olmayanlar, her şeyi dışarıda ararlar." Aslında daha derin düşünüp hatayı karşı tarafta bulsaydın, kendine vermiş olacağın sevgi paha biçilmez olacaktı. Ve içinde bulduğun sevgiyi başkasında aramayacaktın. Farkındalık demek; sürekli yaptığın şeyi yapmadan (tartışmadan sonra oturup suçlu aramak, her zaman kendini suçlu bulmak gibi) başka bir huzur yolu bulmaktır, biraz duraksamaktır. Duraksadığın süre boyunca kendi öz sevgini, öz saygını, yüksek benliğini, iç huzurunu düşünüp dengeleyip o şekilde bir yol çizmektir. Farkındalık; geçmiş pişmanlıklar veya gelecekteki kaygılar değildir. Farkındalık "şimdi"dir, "o an"dır. O an kendinize yaptığınız iyiliklerdir, o an kendinize yaptığınız kurtarışlardır. Bunun farkına var ve kendini kurtar. Ve layık olduğun şekilde hayatını kendine yaşat.